Sat 23 Jun 2007
Een tijd terug heb ik het in mijn hoofd gehaald dat ik een nieuwe fiets wilde. Het feit dat Eerko een nieuwe fiets ging kopen heeft daar natuurlijk helemaal niets mee te maken, mijn fietsje was gewoon oud. Op zich doet ie het verder nog goed, dus een prima 2e fiets in geval van lekke band.
Besluiten dat je een nieuwe fiets wilt en dan ook daadwerkelijk een nieuwe fiets kopen zijn natuurlijk 2 hele aparte dingen. We zijn begonnen met langs een aantal fietsenmakers/winkels te gaan. Ik had al wel snel in gedachten wat voor soort fiets ik wilde, of beter gezegd, wat ik vooral niet wilde. Ik wil een fiets met niets erop en eraan. Geen handrem, geen versnellingen (of volgens sommige beter gezegd: met 1 versnelling) en geen gekke dingen als veringen enzo. Gewoon een fiets waar zo min mogelijk aan kapot kan.
Bij de fietsenmakers viel me al snel op dat een fiets met zonder niets al gauw in de categorie “omafiets” valt. Nu zijn de omafietsen eigenlijk best leuk, verkrijgbaar in alle bedenkbare kleuren, inclusief kaas en Delfts blauw. Die laatste 2 komen uit de “granny” serie van sparta en ik denk dat ik zo’n fiets gekozen zou hebben (uiteraard in Delfts blauw) als ik niet de pakfietsen (geen idee of die term echt bestaat maar bij deze) had ontdekt.
Er zijn 3 fietsen in die categorie die ik serieus bekeken heb. De MPB (Multi Purpose Bike) van Gazelle, de Sparta Pick-up en de Batavus Personal bike delivery. De eerste viel al gauw af, gewoon omdat ik ‘m niet vreselijk mooi vind. Een vreselijke reden om een fiets af te keuren, maar ja als je er toch een paar jaar mee wil doen, het oog wil ook wat 
De Sparta pick-up is verkrijgbaar in de geweldige kleur olijfgroen, maar dat is niet helemaal waar. Hij is namelijk helemaal nergens verkrijgbaar. Op internet overal aangeboden maar nergens op voorraad. De fietsenmaker kon ‘m niet bestellen (wel een zwarte en dat ook nog eens 10 weken later) en kon ‘m ook van geen andere fietsenmaker overnemen.
En dus is het de Batavus Personal bike delivery geworden.
Een stoere zwarte fiets die vooral opvalt door het rek op de voorkant en de verlengde bagagedrager. Na een wachttijd van 4 weken (ik ben niet ongeduldig, ik kan prima wachten!) kon ik ‘m donderdag bij de fietsenmaker op halen. Ze dacht dat ik ‘m later wel mee zou nemen omdat het regende en ik mijn oude fietsje nog bij me had. Dat was toch verkeerd bekeken. De nieuwe fiets moest en zou mee. Gelukkig kan Eerko goed met een fiets aan de hand fietsen (en doorweekt waren we toch al)
Hij fiets heerlijk en remt ook een stuk beter als mijn oude fietsje, ik hoef niet meer vol op de rem om stil te staan 
Omdat het een persoonlijke fiets is, heeft ie ook een persoonlijk nummer: G4542.
Het enige wat nu nog ontbreekt is een mandje of kratje of iets dergelijks voor op het voorrek. Iets wat ik stevig vast kan zetten, maar ook er makkelijk af kan halen om boodschappen te doen en dan in een keer er weer op kan zetten om ze te vervoeren. Een mandje van de supermarkt zou handig zijn, kant en klaar met hengsels om mee rond te lopen in de winkel en om mee naar binnen te nemen om de boodschappen uit te pakken. Er wordt hiervoor dus nog gezocht naar een goede oplossing, Foto’s zullen zeker volgen als deze gevonden is.
En nu maar hopen dat het snel wat mooier weer (lees: droger) wordt zodat ik ook voor de lol nog eens een rondje kan fietsen!
