Zaterdag zijn we begonnen met een korte uitleg van Cité. De grondstoffen waren erg mooi, echte steentjes en zelfs echte doekjes, maar niet wat voor ons, want alleen voor 3 en 4 personen.

Overal op de beurs staan ook leuke dexterity spelletjes, en soms kan ik me niet inhouden om er een te proberen, zoals bij Dragonfly: Spin to pin. Het is bowlen met een tol, op een scheve tafel. Erg leuk om een keer te proberen, beetje groot om in de huiskamer te zetten 🙂

 

Hierna hebben we Slavika gespeeld. Dit werd in het Pools uitgelegd, en daarna door iemand naar het Engels vertaald. Wat een luxe, 2 mensen die ons hielpen! Later bleek dat het Poolse meisje zo goed of netjes Duits sprak dat we haar heel goed konden verstaan. En ze begreep ons Engels eigenlijk ook prima, dus we konden prima met zijn drieën een spelletje doen. Het spel deed me een beetje denken aan Smash Up, omdat je ook aan twee kanten naast een locatie kaarten moet spelen, met het doel om de locatie te veroveren. Maar verder houdt de vergelijking volgens mij op (heb Smash Up dus niet gespeeld), bij Slavika spelen de spelers hun kaarten maar aan 1 kant van de locatie en aan de andere kant moet je een bad guy spelen. Degene die het meest bijdraagt om de locatie van de bad guys te winnen krijgt de meeste punten en de schatten. Iedereen begint met dezelfde set met helden, dus je weet wat de ander eventueel nog kan doen.

 

Na nog wat ronddolen op de beurs, zijn we weer ergens neer geploft bij een tafeltje met een klein spelletje. Het bleek Next! te zijn. Gooi wat dobbelstenen in een dobbeltoren, doe dit drie keer, á la yatzee, en probeer 1 van de drie openliggende doelen te halen. En dan is de volgende al weer aan de beurt. Leuke twist is dat als je geen doel haalt, de tegenstander je opzij gelegde dobbelstenen mag laten liggen en verder mag gaan.

Een spel dat ik ook nog op de lijst had staan was Asgard, maar we hadden het eigenlijk al een beetje afgeschreven omdat het er wel erg fidly uitziet. Toen we een kans kregen om het te spelen hebben we die kans natuurlijk meteen aangegrepen. Het klopt wel dat er behoorlijk veel gebeurd in het spel, want de uitleg duurde ruim een half uur. Bij veel demo spellen worden op de beurs maar een paar ronden gespeeld maar hier gingen we voor het volle spel. Uiteindelijk hebben we er meer dan twee uur gezeten voordat het spel afgelopen was. Er gebeuren veel verschillende dingen, waar je allemaal rekening mee moet houden. Echt zo’n spel waarbij je in het eerste potje echt geen idee hebt waar je mee bezig bent. Je speelt eerst vijf rondes om grondstoffen te krijgen, zieltjes te winnen, acties te kopen om uiteindelijk tempels te bouwen, waarmee je goden gaat supporten. Tussen elke ronde gaan de goden onderling wat vechten. Daar wil je ook wat aan meedoen want dan krijg je bonussen voor de Final Battle. Na vijf rondes is die Final Battle er dan. Iedereen gaat met zijn bonussen de goden die hij support boosten en dan kijk je welke goden winnen. En als jouw god wint krijg je best wat punten. Het spel zit op zich goed in elkaar, maar denk niet dat we het ooit nog zullen spelen, de eerste indruk dat het wat fidly is, is door het spelen alleen maar bevestigd.

Na Asgard zijn we met wat lichtere kost verder gegaan, Trivitria Up. Je moet dobbelen, vragen beantwoorden, en blokjes in een toren plaatsen. Laat je de toren vallen ben je af. Klinkt simpel, is het ook, maar die toren bouwen bleek best lastig. Alhoewel ik ervan overtuigd ben dat we een goede toren hadden, want de demoërs kwamen foto’s voor Facebook maken.

Wat we nog nooit eerder gedaan hebben, hebben we dit jaar wel twee keer gedaan, een afspraak maken om een spel te gaan spelen. We liepen langs de stand van Ark & Noah en daar lag een briefje waar je je op bepaalde tijden kon inschrijven om het spel te komen proberen. We hebben ons voor tegen het einde van de dag ingeschreven, en zijn daarna naar de stand van Wilderness gelopen en hebben ons daar voor de volgende dag ingeschreven (we hadden al gezien dat ze ook met reserveringen werkten, maar niet eerder bedacht dat we dat zelf ook konden doen).

Ark & Noah was dus aan het einde van de dag aan de beurt. Omdat het met zijn tweeën niet zo heel leuk zou zijn hadden we het voor onszelf al een beetje afgeschreven, maar wilden het wel graag nog een keer spelen. Na een korte uitleg gingen we een drie speler spel spelen. Het spel zelf is wel grappig, maar niet heel bijzonder. Wat wel bijzonder was, was dat de derde speler, een van de demoërs meteen vol in het spel dook. In de eerste ronde deed hij meteen een actie waardoor ik de rest van de ronde niets kon, en verder speelde hij op topsterkte door zodat hij ver voor ons op de eindstand uit kwam. Er is natuurlijk niets mis mee dat iemand gewoon goed speelt, en wint, maar op deze manier heb ik dat bij een demospel nog nooit meegemaakt. Meestal wordt er wel genoemd dat iets een wat suboptimale move zou kunnen zijn, ipv dat je gewoon meteen afgestraft wordt. Heel apart spelletje was het.
Wat wel leuk is aan het spel, maar waar het dus bij mij fout ging, is dat er een volgorde is in de acties. De acties worden in een bepaalde volgorde uitgevoerd. En elke actie wordt eerst door de speler die ‘m kiest uitgevoerd en daarna door degene die de “laagste” actie heeft gekozen. En die volgorde is dus vreselijk belangrijk.

 

We stonden al bijna buiten, maar snel hebben we ook nog een potje Sheepland gespeeld. Het ziet er mooi uit, en is misschien veel leuker met meer mensen, maar met twee vond ik het niet heel bijzonder. Het zwarte schaap is wel leuk, daarvoor gooi je een dobbelsteen en als het nummer dat je gooit vrij is ontsnapt het schaap. Als je zelf met een herder op zo’n nummer staat of een hek geplaatst hebt blijft ze lekker staan. Bij ons bleef ze het hele spel op 1 plek, en ontsnapte ze in de allerlaatste beurt.

In het hotel hebben we ‘s avonds nog Northwest Passage Adventure gespeeld. Het is erg leuk, een race spelletje waarbij je gemblo-achtige tegels gebruikt om te bewegen. Je ziet maar 4 regels vooruit wat er aankomt dus je kan jezelf in een ijsberg vast varen, maar daar kan je dan eventueel weer kaartjes voor spelen. We waren van een paar regels niet helemaal zeker, dus dat hebben we zondag nog even gevraagd. Het leek wel alsof de special abilities van de captain kaarten niet helemaal gebalanceerd waren, sommige waren duidelijk veel beter dan anderen.

 

Eindelijk hebben we hierna ook nog Among the Stars gespeeld. Dit lang verwachte spel was toen we de doos openmaakten een beetje een teleurstelling. Een hoop lege zakjes, 2 pakjes kaarten en een regelboekje. Er bleken gelukkig onder de regels nog een paar onderdelen te liggen. Maar de doos is misschien ietwat groot. Kunnen er mooi veel uitbreidingen bij, zullen we maar zeggen. Het was al wat later, en we waren moe van 3 dagen beurs, dus hebben de eenvoudige variant, zonder rassen en objectives gespeeld. Het draften van de kaartjes kennen we van 7 Wonders. Ook in de eenvoudige variant hebben we niet de weg te leggen kaartjes van de extra stapeltjes niet uitgezocht maar random gedaan. Dan nog hebben we ons erg vermaakt. Dus denk dat het met het “echte” spel het allemaal nog leuker wordt.

Lees verder op dag 4.